عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٣ - پنجاه تازيانه

ترجمه:

اقرب آن است كه بر ديوانه حدّ ثابت نمى‌گردد.

فرع‌

زانى را بايد به شدّت تازيانه زد و لازم است تازيانه‌ها را بر اعضاء و جسد و بدنش توزيع و تفريق نمايند منتهى از زدن بر سر و صورت و فرج او احتراز و اجتناب كنند.

فرع‌

لازم است مرد را در وقت زدن تازيانه ايستاده و برهنه از لباس نگاه داشته ولى زن را نشسته در حالى كه لباس‌هايش را بر او پيچيده عقوبتش كنند.

٤- تازيانه و تراشيدن سر و تبعيد

قسم چهارم زدن تازيانه و تراشيدن سر و تبعيد نمودن از شهر مى‌باشد و اين عقوبت و حدّ مرد است كه با وصف حرّيت و عدم احصان و مالك نبودن‌ [١] فرج مرتكب زنا شده باشد.

برخى از فقهاء فرموده‌اند:

تبعيد از شعر در حق زانى ثابت است كه مالك فرج باشد.

مراد از جزّ و تغريب‌

جزّ عبارت است از تراشيدن سر.

و تغريب تبعيد از شهرى كه در آن ساكن هستند به شهر ديگر مى‌باشد كه زانى را براى يكسال از شهرش بيرون مى‌نمايند.

نفى سر تراشيدن و تبعيد در زن‌

بر زن نه سر تراشى به عنوان عقوبت حدّ قرار داده شده و نه تبعيد از شهر.

٥- پنجاه تازيانه‌

قسم پنجم تازيانه بوده كه آن حدّ عبد و كنيزى است كه مرتكب عمل فحشاء شوند اگر چه متزوّج باشند و غير از آن عقوبت ديگرى همچون سر تراشى و تبعيد ندارند.

[١] مقصود از « مالك نبودن فرج» آن است كه شخص عقد هم نكرده باشد.